را بي عشق سپري کن غم بزرگي است . اما اين تقريبا برابر است با غمي که زندگي را ترک کني بدون اينکه به کسي که عاشقش هستي بگويي که دوستش داريد

بودن آنچنان سخاوتمند است که به مفهوم نبودن فرصت بودن عطا میکند

تحمل کردن زیباست

اگر قرار باشد روزی به تو برسم

  انتظار اسان است  

 اگر قرار باشد دوباره تو را ببینم

زندگی شیرین است

اگر قرار باشد مزه ی دستان تو را بچشم 

     مشکلات حل می شود  

اگر قرار باشد روزی به پای تو بمیرم

لطفا فوتم نکن؛می خواهم در سینه ی تو تمام شوم 

اشک ها همه به لبخند تبدیل می شود

اگر قرار باشد تو را یک بار ببوسم

و لبخند ها دوباره به اشک

فقط اگر ببینم خیال رفتن داری

زنگیم می سوزد اگر بفهمم روزی از من دل گیر شده ای 

* دوستت دارم*

به آسمان گفتم پاکیش را به من بده تا به تو بدهم. گفت: چشمانش پاکی مرا دارد.

از دشت سبزی اش را خواستم تا به تو بدهم.گفت:زندگیت سبزتر از اوست

از دریا بزرگی وآرامشش را خواستم تا به تو بدهم.گفت:قلبت به اندازه اقیانوس است

ازماه تابندگی صورتش را خواستم تا به تو بدهم.گفت:وقتی نگاهش می کنم خجل می شوم

به فکر فرو رفتم.من در مقابل دستان گرمت،چشمان پاکت،سبزی زندگیت،بزرگی وآرامش قلبت

وصورت ماهت هیچ ندارم که به تو هدیه کنم،جز...این...بگیر...نترس.می تپد

برای تو و من چیزی ندارم جز قلبم!!!!!

                                       تو را در دل

                                  دل را در موقع تپیدن

                                              وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم

                                 من غم را در سکوت

                                  سکوت را در شب

                                                          شب را در بستر

               وشب را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

                                              من بهار را به خاطر شکوفه هایش

                      زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم

                             من دنیا را به خاطر خدایش

                     خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم

گوشه دنج اطاقه

لحظه هارو میشماره

چشم من خیره به اطاقه

تو که نیستی توی خونه

انگاری بی کسم من

این چه سره نمی دونم

که به صبح نمی رسم من

بی تو خسته ام از این شب

که مثل یه جغد شومه

اما باتو نمیدونم روز چه وقته شب کدومه

اما باتو نمیدونم روز چه وقته شب کدومه

گل و گلدون هر دو خسته

پنجره چشماشو بسته

رنگ رزد خستگیها

روی پرده ها نشسته

ا

 ازحجم تنهایی هایم برایت میگویم واز شقایقهای که پس ازتو       

 پژمردندبرایت میگویم که تاریکی حتی آبی ترین روزهایم را در

 پنجه خویش گرفت دوچرخه زمان ازحرکت ایستاده وهیچ ما

نعی نخواهدتوانست موج اشکهایم را آرام کندبعد  از تو  هیچ

پنجره ای روبه قلبم بازنخواهدشد                        

حالامن ماندم و یاددریای نگاهت

                                من ماندم وسکوت مبهم تنهایی

                                     اینده راچون حبابی می بینم برروی خواره

                                     زمان از ترکیدن این حباب می ترسم که

                                      مبادا زندگیم خراب شود می ترسم از

                                     انچه درانتظارم است ازغمهای اینده که

                                     درکمین من درراه زندگی نشسته اند اه

                                     چی می شدکه دفتر زمان راورق میزدم

                                     تاببینم خداوندچه سرنوشتی را برایم ورق

                                                      ورقم خواهدزد

میشه ازعشق توگفت

میشه باستارههای چشم تو

مغرب نو مشرق نوبرپاکرد

میشه ازبرق نگات خورشیدروخاکسترکرد

میشه ازگندمی های سرزلفت یه عالم شعر

نوشت اره ازعشق تودیوونگی هم عالمیه

اره ازعشق تو مردن داره

باتوچه زندگیهای که تورویاهام نداشتم

تک و تنهابودم اماتورو تنها نمی گذاشتم

چه سفرهاباتو کردم چه سفرها تورو بردم

دم مرگ رسیدم اما به هوای تو نمردم

يادمان باشد از امروز خطايي نکنيم

گرچه در خود شکستيم صدايي نکنيم .

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند ،

طلب عشق ز هر بي سرو پايي نکنيم .

دوستان به خدا بي وفايي نکنيد ،

 با دل شکسته جدايي نکنيد

 يا وفا کنيد تا آخر عمر

يا از اول آشنايي نکنيد

دوستت دارم سیاهی شب چونکه همرنگه روزگارمن است

ای مردم که ماموردفن من هستیدمرادرتابوت سیاهی بگذارید

که من سیاهی بدل کشیدم دستهایم رادرتابوت بازبگذارید تا

همه مردم بدانندمن خیلی ارزو داشتم وچشمهایم رادرتابوت

بازبگذاریدمن نیزچشم انتظاربودم ودراخر دویخ به صورت صلیب

برسرقلبم اویزان کنیدکه به جای مادرم اشک بریزد